tag:blogger.com,1999:blog-28335835818496998032011-07-28T16:14:01.021-07:00natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-19437759524199987562009-07-23T10:02:00.000-07:002009-07-23T10:07:45.407-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SmiYy_877xI/AAAAAAAAAKc/YQ0ZMPEQpho/s1600-h/tcdc3.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SmiYy_877xI/AAAAAAAAAKc/YQ0ZMPEQpho/s320/tcdc3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361703358312476434" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br />บันทึกภาพที่ไปแสดงงาน TCDC ; ปล่อยแสง 3<br />ใช้ตัว ก ไก่ มาทำเป็นโต๊ะตั้งงาน<br /><br />ใครคิดว่าผมทำชุ่ย ทุกตัวผมคำนวนการรับน้ำหนักหมดนะ ^^</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-1943775952419998756?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-36242056752780873192009-04-04T20:56:00.000-07:002009-04-04T21:00:14.523-07:00<span style="font-size:85%;">ผมพยายามที่จะหาอะไรมาอัพในบลอคนี้ ที่มันเกี่ยวกับทีสิสที่ได้ทำไปพอสมควร<br />แต่ผมคิดอยู่นาน (หรือดองนาน) จนนึกขึ้นได้ว่า อัพเกี่ยวกับทีสิสในส่วนที่ไม่มีเขียน<br />หรืออรรถาธิบายกับเหล่คณะกรรมการน่าจะดี<br /><br />เพราะในส่วนของเนื้อหาสาระนั้น บางครั้งก็ต้องยอมรับว่า<br />คนเราถ้าหากมันไม่มีอะไรภายนอกมาดึงดูดใจนั้นแล้ว<br />คงจะยากที่จะมาสนใจ กรรมวิธีหรือขั้นตอน ซึ่</span><span style="font-size:85%;">งถึงจะมีประโยชน์<br />ก็เชิญไปอ่านเอาเองในตัวเล่มศิลปนิพนธ์ และถามผมเองจะดีกว่า<br /><br />> ที่มาของงานนั้น ถ้าหากจะเล่าย้อนไปก็คงต้องย้อนกลับไปในช่วงนึง<br />ที่ผมยังเด็กมาก หรือช่วงอนุบาลอะไรประมาณนั้น ซึ่งส่วนใหญ่แล้ว<br />ครอบครัวผมซึ่งมักจะคาดหวังหรือ คิดเห็นกับการดูแลลูกชายคนเดียวในบ้าน<br />ตามแบบของครอบครัวไทยซึ่งติดกับขนบ หรือความคิดเดิมๆพอสมควร ทั้งเรื่อง<br />อนาคตหรืออาชีพการงานต่างๆ การเลี้ยงดู การปูพื้นฐานทางความรู้จึงมักเน้น<br />ไปทางสายอาชีพซึ่งทางผู้ใหญ่คิดเอาเองว่าน่าจะมีความมั่นคง ตามปกติ<br />ผนวกกับคุณพ่อ ซึ่งเรียนมาทางด้านการคำนวน หรือค</span><span style="font-size:85%;">ณิตศาสตร์ประยุกต์<br />ซึ่งในสำนักงานของทั้งคุณพ่อและแม่ก็จะมีคนที่ทำงานเป็นสถาปนิค อยู่ทั้งคู่<br />ซึ่งถ้าหากในวัยเด็กถ้าพูดถึงเรื่องทางศิลปะอาชีพที่ผมจะนึกถึงอันดับแรกก็คือสถาปนิค<br />หรือวิศวกร<br /><br />ซึ่งก็คงไม่แปลกถ้าตอนเด็กใครๆก็อยากเป็นนุ่นเป็นนี่อยู่เรื่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่อย<br />ตอนนั้นผมมีความคิดที่จะชอบทางศิลปะบ้างแ</span><span style="font-size:85%;">ล้ว แต่ค่อนข้างถูกปิดกั้นจากการเลี้ยงดู<br />และปลูกฝังของครอบครัวพอสมควร ซึ่งอาจจะเป็นขั้นถึงที่ว่าเป็นสายอาชีพที่ "ห้าม" ที่จะ<br />ทำต่อไปในอนาคต (ครอบครัวผมเน้นให้ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ซะงั้น พวกอุปกรณ์การทดลอง<br />ยันกล้องจุลทรรศน์ และกล้องดูดาวยังมีเลย)<br />ซึ่งก็เเปลกที่จริงๆผมสนใจทั้งเรื่องศิลปะและวิทยาศาสตร์ทั้งสองเรื่องพร้อมๆกันโดยไม่รู้ตัว<br />ซึ่งอาจจะเป็นเพราะ ข้างบ้านผมเป็นนักเรียนศิลปะของมัณฑศิลป์ ศิลปากรฯ มั้ง<br />ผมจึงมีโอกาสอ่านการ์ตูน มากมาย ทั้งเล่มที่หายากมากๆ เช่นพวก artbook ของศิลปินดังๆ<br />จากญี่ปุ่น และพวกตัวการ์ตูน Marvel ทั้งหลาย<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">ซึ่งจากการอ่านการ์ตูนมากๆ คงเป็นธรรมดาที่เด็กอย่างผมจะเกิดความคิดเรื่อง<br />ง่ายๆ ที่ว่า ถ้าตัวพวกนี้ออกมาจริงๆก็คงจะดี ตอนเด็กๆผมจึงมักหมดเวลาไปกับการวาดการ์ตูน<br />ส่งไปขายหัวเราะ (เรื้อนมากวัยเยาว์) การอ่านหนังสือ และการนำวัสดุ หรือกระดาษต่างๆ<br />ออกมาสร้างเป็นชิ้นส่วนเหมือนในการ์ตูน อย่าง Cobra , Gundam , Gunm Last Order ฯลฯ<br />(ชนิดทำเป็นยานเลยนะ เล็กๆไม่ ใหญ่ๆทำ)<br /><br />แต่มันก็ไม่สามารถตอบคำถามเรื่องนึงของผมในตอนนั้นได้ ก็คือจากการอ่านหนังสือมากๆนั้น<br />ผมจะสนใจรูปร่างหน้าตาตัวหนังสือพอสมควร และจากการเดินทางไปย่านราชดำเนินบ่อยๆ<br />ซึ่งมักจะมีทั้ง culture และป้ายร้านรวงต่างๆ ที่มักมีเสน่ห์ดูดใจได้เสมอ<br />จึงเกิดคำถามที่ว่า"ถ้าตัวหนังสือ มันออกมาเป็นตัวตนจริงๆมันจะหน้าตาเป็นยังไง?"</span><br /><span style="font-size:85%;">มันเป็นคำถามในใจเก็บไว้ตั้งแต่เด็กๆว่าตัวการ์ตูน หรืออะไรๆ มันออกมาได้อยู่แล้ว<br />เพราะมันมีความเป็นไปได้ของมวลและรูปทรงที่โดเรมอนหัวในเส้นผ่านศุนย์กลางขนาดนี้<br />มันจะออกมาเท่าไหร่ (ตอนเด็กๆคิดง่ายๆได้แค่นี้) แต่ความเป็นไปได้ของตัวหนังสือ<br />ในการออกมาเป็นตัวเป็นตนจริงๆนั้น แทบจะไร้ข้อกำหนด การที่ป้ายร้านทองนั้น</span><br /><span style="font-size:85%;">ออกมาเป็นความหนา 1 นิ้วได้นั้น แทบจะเรียกได้ว่าเกิดจากความเคยชิน และตรรกะ<br />ในขั้นที่เรียกว่า "เหมาะสม" กับหลายปัจจัย ทั้งความเคยชิน ชั้นเชิงทางฝีมือช่าง ฯลฯ<br />ซึ่งมันไม่น่าจะใช่สิ่งที่เรียกได้ว่า ความจริงแล้วตัวหนังสือ สามาารถออกมาในโลกเสมือนจริง (3D)<br />นั้นจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร<br /><br />แน่นอนความคิดและปัญหาเหล่านั้นก็ได้หายไปตามเวลา หรือบางทีผมคงลืม<br /><br />จากการเรียนในมหาวิทยาลัย ในคาบที่อ.โรจน์ สยามรวย ได้สอนและให้งานในการจัดหน้าตัวหนังสือ<br />และพิมพ์ออกมานั้น ตอนนั้นถือได้ว่าได้เปิดโลกผมอย่างมาก เมื่อตอนหยิบกระดาษ<br />ที่เป็นตัวหนังสือจัดหน้ากลาง ออกมาจากLaser Printer ของมหาลัย และการมองเห็นตัวอักษร<br />ที่เกิดจากระบบการพิมพ์นั้นได้ดึงดูดความสนใจของผมได้มากพอสมควร จากทั้งส่วนโค้ง และ</span><br /><span style="font-size:85%;">สัณฐานต่างๆของตัวอักษร ซึ่งถือว่าเป็นก้าวแรกในการให้ความสนใจในเรื่องตัวอักษรของผมมากพอสมควร<br /><br />จากนั้นในวิชาเดียวกันในเทอมถัดมา ผมได้เรียนกับอ.ซูม ซึ่งในคาบแรก อ.ซูมได้นำหนังสือ<br />เกี่ยวกับ Typography มาประมาณสองสามเล่ม (คิดว่าเล่มที่ผมหยิบมาดูน่าจะเป็น TDC เล่มไหนจำไม่ได้)<br />ซึ่งจะมีกรอบเล็กๆภาพนึงเป็นงานชื่อ Crystal Goblins<br />(เข้าใจว่าชื่อนำมาจากบทความชื่อ The Crystal Goblet จึงใช้คำว่า Goblins แทน )<br />ซึ่งนับว่าเป็นอีกขอบเขตนึงของตัวอักษรที่ผมไม่รู้จัก</span><br /><span style="font-size:85%;">และประกอบกับอ.ซูม พูดว่า"งานนี้ขั้นเทพแล้วถึงจะทำได้"<br />ตอนนั้นผมก็ไม่รู้ว่ามันยากยังไง เพราะยังเด็ก ประกอบกับถึงจะชอบตัวอักษร แต่งานก็จัดได้ว่า<br />อยู่ในขั้นหมาไม่เห่า แถมยังยากอีกด้วย เลยไม่ได้อยากถามอะไรต่อ<br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SdgsOqjPSmI/AAAAAAAAAKU/XzfULUqx3H4/s1600-h/Photo-5.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 276px; height: 146px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SdgsOqjPSmI/AAAAAAAAAKU/XzfULUqx3H4/s320/Photo-5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321051590190123618" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">^</span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" > ตัวอย่างของ Crystal Goblins จากหนังสือ <span style="font-style: italic;">Dimensional Typography </span></span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ซึ่งภาพของ The Crystal Goblins ติดตาผมพอสมควร<br />และด้วยอะไรไม่รู้ผมซึ่งสนใจในเรื่องการออกแบบตัวอักษรอยู่แล้ว<br />จึงได้ติดใจอะไรกับมันสักอย่างโดยไม่รู้คำตอบ และพยายามค้นหางานในแบบๆเดียวกันอยู่นาน<br />(ซึ่งมารู้ตอนหลังนี่เองว่าจริงๆแล้วทำไมสนใจนักอาจจะเป็นเพราะเป็นคำถามที่คาใจมายาวนานโดยไม่รู้ตัว)<br /><br />คงต้องขอข้ามเรื่องความสนใจในการออกแบบตัวอักษรไปก่อน<br />แต่ในช่วงเดียวกันนั้นเอง ผมซึ่งชอบทำอะไรหลายๆอย่างอยู่แล้ว<br />และในที่สุดก็ทำให้ผมได้รู้จักกับ AAtion ของอังกฤษ ก็นับเป็นอีกขั้นในการ<br />ทำความเข้าใจในตัวArchitecture มากจริงๆ ซึ่งสิ่งที่จะมาขวางกั้นจินตนาการ<br />จากการก่อสร้างในรูปแบบที่ไม่อยากเรียกว่าModernเลย -_- ในสังคมปกติ<br />ได้หายไปโดยแทบจะสิ้นเชิง การศึกษาและใส่ใจในเรื่องขั้นตอน และการทำความเข้าใจใน<br />ตัวArchitecture ของผมจึงเริ่มมาจากตอนช่วงไล่เลี่ยกันด้วย<br /><br />>การเปิดความเข้าใจสิ่งต่างๆในทั้งเรื่องของการออกแบบตัวอักษร และความเข้าใจในเรื่องการทำงาน<br />เพื่อให้ได้โครงสร้าง และรูปทรงต่างๆเริ่มเป็นสิ่งที่น่าจะมีความเป็นไปได้มากขึ้น<br />และผมคิดว่าคงเป็นโอกาสดีที่จะได้ตอบสนองคำถามตัวเองนี้<br />และการศึกษาเพื่อหาขั้นตอนต่างๆจากการทำทีสิสครั้งนี้เพื่อการทำงานอื่นสนองจินตนาการตัวเองต่อไปในอนาคต<br />ซึ่งเป็นที่มาของคำถามที่ว่า 2d>3d ได้อย่างไร<br />และการนำความสัมพันธ์ในการรับรู็เรื่องมิติของมนุษย์จากทั้ง Typography,Architecture มาใช้<br />ซึ่งอย่างน้อยๆที่สุดความค่อนข้างสุดขั้วของทั้งสองฝ่ายในเรื่องที่เกี่ยวกับการรับรู้ของมนุษย์มีความเป็นไปได้ที่จะนำมาใช้ร่วมกัน<br />เราจะสามารถนำ TypoGraphy ออกมาเป็น 3D ในโลกความเป็นจริงได้นั้น ต้องยอมรับว่า มันแน่นอนที่จะมีหลากหลายวิธีการ<br />เพื่อนำไปสู่ผลนั้น และการนำ TypoGraphy มาเป็น 3D ด้วยวิธีการทาง Architectureหรือสิ่งที่มีหลักการทำงานเกี่ยวกับสิ่งที่เป็น 3Dอยู่แล้ว<br />ของผมนั้นก็คงเป็นทางเลือกเล็กๆอีกทางในการทำความเข้าใจได้อย่างง่ายที่สุด<br />ในกับทั้งทางขั้นตอนและวิธีการต่างๆ ซึ่งต้องบอกก่อนว่าวิธีการอื่นๆนั้นมีแน่นอน<br />แต่การทำแบบนี้น่าจะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด และทำความเข้าใจได้ง่ายที่สุด (อาจจะเพราะมันมีสิ่งที่จับต้องเเละทำความเข้าใจได้ง่าย<br />แม้คนที่มีความรู้เพียงผิวเผินอย่างผมก็สามารถทำได้) ซึ่งจะเห็นได้ว่า การนำ case study มาใช้นั้นค่อนข้างให้ผลที่ดีต่อการทำความเข้าใจ<br />ในคนหมู่มากพอสมควร เพราะมีขอบเขตมากขึ้นทำความเข้าใจง่ายขึ้น<br /><br />สุดท้ายคงเป็นครั้งหน้า ที่จะพูดถึงองค์ประกอบต่างๆต่อไป<br />เอา PDF เลยมั้ย ? ไม่ให้หรอก เพราะไมีมีคนอ่าน อัพเองอ่านเอง</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-3624205675278087319?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-15839121810249942872009-03-23T10:02:00.000-07:002009-03-23T10:09:01.549-07:00<span style="font-size:85%;">ฝากแปะรูปทิ้งไว้ก่อน<br />วันหลังค่อยมาอัพ</span><br /><br /><br />2d>3D<br /><br />Typography<>Architecture<br /><br />เชื่อมโยงการรับรู้มิติด้วยตัวอักษรไทย<br />=Thai 3d typography with Prefabrication Architecture<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/ScfB24Uyf8I/AAAAAAAAAKM/TPe7A7N-teE/s1600-h/aun_Thesis_3dTypography.jpeg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 192px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/ScfB24Uyf8I/AAAAAAAAAKM/TPe7A7N-teE/s320/aun_Thesis_3dTypography.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316431033710837698" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-1583912181024994287?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-13765586391321698492009-01-25T13:36:00.001-08:002009-01-25T13:37:17.091-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SXzbhKuUacI/AAAAAAAAAKE/YShi7SzcbDE/s1600-h/H_C.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 264px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YrtF7I0vAys/SXzbhKuUacI/AAAAAAAAAKE/YShi7SzcbDE/s320/H_C.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295348624741657026" border="0" /></a><br />ฝากหน่อย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-1376558639132169849?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-62548398172999985752008-08-22T20:41:00.000-07:002008-08-22T20:42:49.522-07:00สวัสดีครับตอนนี้ผมได้มีโอกาสซะที<br />กับรายงานเรื่อง Paul Renner ซึ่งค้างคาใจมานานแสนนาน<br />ตอนนี้ผมได้ข้อมูลมาเพิ่ม ก็เลยอยากจะพยายามเรียบเรียง<br />มาลงในบลอคเก็บไว้ดูต่างหน้า อ. ผู้สอนทั้งสองท่าน <br />ที่ช่วยเปิดโอกาสทางการศึกษาของผม<br />__________________________________________<br />ในอันดับแรก ผมไม่แนะนำกับการนำข้อความของผมไปใช้ในการอ้างอิงใดๆ<br />ไม่ใช่เพราะอะไร ผมคิดว่าสิ่งในบลอคของผมไม่ได้มีความสมบูรณ์ พอ<br />ถือว่า ตอบสนองกับเรื่องการสร้าง Data เอาสนุกๆละกัน<br />__________________________________________<br />Paul Renner มีความสำคัญเช่นไร ในเมื่อเขาเองก็มิใช่นักออกแบบ<br />หรือศิลปินเอกของโลกในยุคที่วงล้อของโลกได้หมุนอย่างรวดเร็ว<br />และเปลี่ยนแปลง <br /><br />อย่างน้อยๆคำถามแรกที่ได้จากคำสั่งในการค้นคว้าก็คือ<br />Renner มีความสำคัญยังไง ในเมื่อ ในรายชื่อการค้นคว้าของชั้นเรียนขณะนั้น<br />เต็มไปด้วยรายชื่อ ของนักออกแบบนามอุโฆษแห่งยุคแทบทุกราย<br />(Flecher,Sagmister,Carson,Kenya Hara ฯลฯ) ความแตกต่างของ Rennerในขณะนั้น<br />กับรายชื่อนักออกแบบคนอื่นๆ มีมากขึ้นทุกขณะ<br /><br />กล่าวโดยย่อ Paul Renner(Paul Friedrich AuGust Renner)<br />เกิดเมื่อ 9สิงหาคม 1878 ก่อนผ่านช่วงชีวิตต่างๆ และพื้นเพทางครอบครัว<br />จนมาสู่การทำงาน เป็นอาจารย์ของ Bauhaus ตัว Renner เองมีบทบาท<br />ในแง่ของทั้งการเป็นอาจารย์ และนักออกแบบในยุคที่กำลังผลักดันแนวคิดของ<br />Bauhaus สู่ความเป็น(Modernism) แนวคิดกระแสหลักกระแสหนึ่งของโลกจนปัจจุบัน<br /><br />Paul Renner มักเป็นที่รู้จักในฐานะของอาจารย์และนักออกแบบ แต่ตัวของเขาเอง<br />ก็ยังคงชื่นชม และมีความสามารถทางศิลปะจำพวกการวาดภาพอยู่ไม่น้อย<br /> ด้วยแนวความคิดและความสนใจในเรื่องของการออกแบบสิ่งพิมพ์ต่างๆของเขา<br />นำพาไปสู่การตั้งคำถามในเรื่องการจัดการกับตัวอักษร และการออกแบบสิ่งพิมพ์ต่างๆ<br />ที่ช่วยขยายขอบเขตของแนวคิด Bauhaus ที่คนทั่วไปมักเข้าใจในรูปแบบของ งานทางสถาปัตยกรรม<br />ประติมากรรม หรือทางจิตรกรรม ให้เพิ่มมากขึ้น (ด้วยความเห็นส่วนตัวผมเข้าใจว่าขอบเขตทางการจัดการ และออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์ในยุคนั้น ยังไม่โดดเด่น และได้รับความสนใจมากเท่างานทางสถาปัตยกรรม ซึ่งจะสังเกตุได้จากการเปลี่ยนแปลงหลักๆเราจะมองเห็นรูปธรรมจากงานออกแบบ<br />ทางสถาปัตยกรรมเด่นชัดมากกว่าทางสาขาอื่นพอสมควร)<br /> การถกเถียงกันในเรื่องความสำคัญของตัวอักษร และสิ่งพิมพ์ในพื้นฐานความเป็นวัฒนธรรมของเยอรมัน ความหัวก้าวหน้าที่เปิดรับการเปลี่ยนแปลงและมองหาอัตลักษณ์ของเยอรมันในยุคนั้น<br />ความเห็นที่มีต่อความเหมาะสมของ StyleในLetter form ของเยอรมัน เพื่อมาสู่ทางเลือกที่มากกว่า<br />Gothic / Roman Style ให้มีความสมบูรณ์มากขึ้น<br /><br />------------------------------------------------<br />เอาเป็นว่าติดไว้ก่อนถ้าชอบผมคงจะอัพต่อ<br />ผมว่าหลังจากการศึกษาเรื่องของ Paul Renner<br />มันมีความน่าสนใจมากมาย ทั้งในเร่ื่องที่เราพยายามจะมี<br />หรือเรื่องที่เรามีแล้วแต่เราไม่เป็นในสังคมไทยๆ แบบของเรา<br /><br />วงล้อทางการศึกษาของเราในเรื่องต่างๆ มันขาดๆเกินๆ กับอะไรอยู่?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-6254839817299998575?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-41337523955206728542008-07-07T09:12:00.000-07:002008-07-07T09:13:42.662-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SHJAotyvymI/AAAAAAAAAIk/oDOL4m8vmBA/s1600-h/Rich_gold.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SHJAotyvymI/AAAAAAAAAIk/oDOL4m8vmBA/s320/Rich_gold.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220305986307213922" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-4133752395520672854?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-85280635806121571382008-06-03T08:30:00.000-07:002008-06-03T08:48:56.997-07:00ด้วยอะไรไม่รู้ ปกติผมไม่ชอบอะไรโมชั่นๆนะ <div>แต่อันนี้ผมชอบมาก ผมว่ามันน่าสนใจนะ</div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=IT2AQC3X5bk">Magnetic Movie</a> จาก <a href="http://www.semiconductorfilms.com/root/Magnetic_Movie/Magnetic.htm">Semiconductor</a></div><div>กรอบของโลกเรามันคงเหมือนแค่น้ำผึ้งหยดเดียวจริง</div><div>>ลองชมจาก Link นะครับ</div><div><br /></div><div>**********************************<a href="http://www.semiconductorfilms.com/root/Magnetic_Movie/Mag_Movie_3small.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.semiconductorfilms.com/root/Magnetic_Movie/Mag_Movie_3small.jpg" border="0" /></a></div><div><br /><br /></div><div></div><div><br /><br /></div><div></div><div><br /><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><br /><div><br /></div><div></div><div><a href="http://www.semiconductorfilms.com/root/Magnetic_Movie/Mag_Movie_6small.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.semiconductorfilms.com/root/Magnetic_Movie/Mag_Movie_6small.jpg" border="0" /></a><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-8528063580612157138?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-64372883197986879112008-06-01T23:21:00.000-07:002008-06-01T23:22:55.812-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SEORsQoA4UI/AAAAAAAAAIc/rBIchUYFlBM/s1600-h/Test_blog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5207165783733494082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SEORsQoA4UI/AAAAAAAAAIc/rBIchUYFlBM/s320/Test_blog.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>บลอค ไม่สวยดั่งใจ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-6437288319798687911?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-88647244186372006912008-05-27T15:02:00.000-07:002008-05-27T15:05:02.433-07:00<div>ว่าว่างมั้ยละ</div><br /><div>จริงๆแล้วมีอะไรคิดเยอะนะแต่คิดไม่ออก</div><br /><div>คลายเครียดกัน</div><br /><div></div><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SDyFgQoA4TI/AAAAAAAAAIU/4nSx7jjzv7A/s1600-h/ว่างนะมึง.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205182058598555954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SDyFgQoA4TI/AAAAAAAAAIU/4nSx7jjzv7A/s320/%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B6%E0%B8%87.jpg" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-8864724418637200691?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-25103163633566479942008-04-30T11:02:00.000-07:002008-04-30T11:05:00.379-07:00<div>นานๆวาดรูปทีเพราะไม่มีตังค์</div><br /><div>ภาค1ไปก่อน</div><div>********************************</div><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SBi0lKzN2rI/AAAAAAAAAIM/zlxA_RQNqP0/s1600-h/GsSnake.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195100720819198642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SBi0lKzN2rI/AAAAAAAAAIM/zlxA_RQNqP0/s320/GsSnake.jpg" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-2510316363356647994?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-19049155537951851262008-04-18T14:09:00.000-07:002008-04-29T12:08:38.405-07:00<div><span style="font-size:78%;color:#9999ff;">>เพราะโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นกลาง</span><br /><span style="font-size:78%;color:#9999ff;">>เหมือนทุกอย่างในโลกนี้ความจริงแล้วมันแค่อินเตอเซคกัน แล้วแต่มากแล้วแต่น้อย</span><br /><span style="font-size:78%;color:#9999ff;">>พอบางทีหาความเป้นกลางก็ให้ความหมายใหม่ได้ </span><br /><span style="font-size:78%;color:#9999ff;">> จริงมั้ย?</span><br />=============<br /><a href="http://bp0.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAkZ8fwgmWI/AAAAAAAAAH0/3tdCv4D6CRI/s1600-h/A_T.jpg"></a><a href="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAkay_wgmXI/AAAAAAAAAH8/wErUaMrbQTw/s1600-h/A_T.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190709508931885426" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAkay_wgmXI/AAAAAAAAAH8/wErUaMrbQTw/s320/A_T.jpg" border="0" /></a><a href="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SBdyHKzN2qI/AAAAAAAAAIE/meByXmkZ4vs/s1600-h/AT_stroke.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5194746162678979234" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SBdyHKzN2qI/AAAAAAAAAIE/meByXmkZ4vs/s320/AT_stroke.jpg" border="0" /></a><a href="http://bp1.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAkO9vwgmVI/AAAAAAAAAHs/sRbWuLDW9v8/s1600-h/aun_T.jpg"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-1904915553795185126?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-62634446575913337692008-04-13T20:27:00.000-07:002008-04-13T20:43:00.492-07:00ด้วยความเขลาของผมเองที่ทำให้ผม มีคำถามค้างคาใจอยู่ยาวนานพอสมควร<br />ยิ่งคิดยิ่งรู้ว่าโง่ ใครจะว่าก็เอาเหอะเพราะไม่มีคนอ่านอยุ๋แล้ว ^ ^<br />ผมหลงอยู่นานพอสมควร วันนึงก็มีคนบอกผมว่า kitsch ซึ่งผมไม่รุ้จิงๆนะว่ามันคืออะไร<br />ผมพยายามหาคนที่เข้าใจมาอธิบายผมก็ไม่เข้าใจ ผมอ่านก็ไม่เข้าใจ<br />มีคนแสดงความรู้ต่อหน้าผมก็ไม่เข้าใจ ความโง่ของผมถ้าเป็นบัว4เหล่า<br />น่าจะอยู่แถวๆขอบๆแกนโลก ผมเพิ่งมาอ๋อเมื่อเช้านี้เองบังเอิญดูรายการสำหรับเด็กแล้วแว๊บเข้ามาพอดี<br /><br />ผมเองคงมัวแต่มองหาตัวอย่างนานามาอธิบาย (kitsch) โดยการปฎิเสธความจริงซึ่งมันอยู่ใกล้ตัวเกินไปนิดอะ<br />ภาษาบ้านๆคงใช้คำว่ามองตัวไม่เห็นตน ผมลืมไปว่าจริงๆแล้วผมเองก็คือมันนี่เอง ไม่เห้นต้องเสียเวลาให้มากมาย<br />แล้วคำอธิบายเรื่องนี้(kitsch) จริงๆแล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหม่<br />หรือว่าผมมองแคบไปว่าkitsch ควรจะอธิบายได้ด้วยศาสตร์ที่ผมสนใจเท่านั้นก็ไม่รุ้ มันเลยไม่เข้าใจซะที<br />วันนี้ผมเริ่มมองเห็นทางที่จะเข้าใจมันแล้ว เลยรุ้สึกว่ามันง่ายจิงๆ (ดีใจ) ต่อไปผมคงเข้าใจมันมากขึ้น<br />จะได้เป็นคนมีความรู้ซะที<br /><br />ในทันทีที่ผมเห็นทางที่จะเข้าใจมัน ผมกลับหาคู่ตรงข้ามของมันพอดี บังเอิญหนังสือเล่มที่ชอบมันมีคำนึงถูกใจ<br />เลยคิดว่าหนทางดับkitsch คือความอ้างว้าง (emptiness must itself be emptied.)<br />ผมฉุกคิดได้ตอนเล่น hi5 กับศาสนาตัวเองก็เลยนึกถึงสัญลักษณ์หยินหยางว่าแม้ในพื้นที่ขาวยังมีจุดดำ<br />คงจะจริงที่ว่าไม่มีอภิมนุษย์คนไหนสามารถหลุดพ้นความkitschได้มั้งในยุคนี้ เพราะไม่งั้นมันจะ<br />กลายเป็นเพียงความหมกมุ่นเพื่อหลุดพ้นจากkitsch เสียเปล่าๆ<br /><br />เสียดายพอเอ่ยคำว่า kitsch มันฟังดูเลวๆยังไงชอบกล ผมว่าไม่นะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-6263444657591333769?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-7784811247612749432008-04-13T14:15:00.001-07:002008-04-13T14:18:43.379-07:00<div>พัฒนาการ</div><div>ไม่เหมาะกับคำนี้เพราะมันแปลว่าดีขึ้น </div><div>แต่ที่รู้แน่ๆพ่อแม่คงเสียใจ</div><div> <a href="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAJ4W_wgmUI/AAAAAAAAAHk/IeDyVmf0tH8/s1600-h/evo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188842057151584578" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_YrtF7I0vAys/SAJ4W_wgmUI/AAAAAAAAAHk/IeDyVmf0tH8/s320/evo.jpg" border="0" /></a>////////////////////////</div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-778481124761274943?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-47711113481383411702008-04-07T09:33:00.000-07:002008-04-07T09:36:50.383-07:00<div>ผมมีเวลาว่างๆก็เลยลองแยกส่วนประกอบของตัวอักษรไทย ออกมาเปนรูปทรงง่ายๆดู</div><br /><div>ผมลองมั่วๆเอาเองว่าตัวสามเหลี่ยม และวงกลมน่าจะอธิบายลักษณะรวมๆของตัวอักษรไทยได้รึเปล่า</div><br /><div></div><br /><div>มาลองมั่วกัน</div><div>เผื่อจะออกมาเปนดิสเพลฟ้อนได้</div><div>***************************</div><div>****************************</div><a href="http://bp0.blogger.com/_YrtF7I0vAys/R_pNak0Ko4I/AAAAAAAAAHc/oZ1i87c73X0/s1600-h/AG_Beta1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186543039824962434" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_YrtF7I0vAys/R_pNak0Ko4I/AAAAAAAAAHc/oZ1i87c73X0/s320/AG_Beta1.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-4771111348138341170?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833583581849699803.post-51562716679671413602008-03-30T09:38:00.000-07:002008-03-30T09:43:58.992-07:00หลังจากผมฟังเพลงๆนึงจบ<br />ก็บังเอิญที่ผมคิดได้พอดีว่าแม้แต่เวลา 3.48 นาที ในเพลงที่ผมฟัง<br />มันยังยาวนานเหลือเกินที่จะทำอะไรได้หลายอย่าง<br /><br />ก็เลยถือโอกาสล้างบลอคเก่า มาเขียนใหม่<br />เผื่อจะได้เขียนอะไรที่อยากเขียนมากกว่า<br />ก็น่าจะสนุกกว่านะครับ (^_^<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833583581849699803-5156271667967141360?l=holidaygodgun.blogspot.com' alt='' /></div>natas,,http://www.blogger.com/profile/05583649143004160468noreply@blogger.com0